Maatregelen tegen winterkou neem je in de zomer en maatregelen tegen hittegolven in de winter!
De hele heisa en media-circus rond daklozen en asielzoekers telkens als de thermometer onder de nul gaat, is een voorbeeld van de keuze tussen belangrijke en dringende maatregelen. (We gaan ons hier ver houden van alle politieke spinnerij van alle partijen. Die spelletjes zijn mij te koud om er tijd in te steken.)
Natuurlijk is het dringend om een dak boven het hoofd te hebben als het buiten min acht is (en dat is echt onmenselijk koud!). Maar als je 's middags hoort dat er 1200 slaapplaatsen moeten bijkomen tegen 's avonds, dan weet je dat er alleen maar knutselwerk kan aan te pas komen. Het echte toverwoord is niet knutselwerk dan, maar "crisismanagement".
En crisismanagement is iets buitengewoon bevredigend voor de witte ridder, die in de crisis het probleem mag oplossen. En ik gebruik hier bewust het woord "mag" omdat een crisis de neiging heeft om alle middelen los te weken die nodig zijn om het probleem tijdelijk weg te werken.
En crisismanagement is buitengewoon bevredigend voor de gemeenschap. Want geef het maar toe (ik doe het ook): er is niets zo fijn als praten over andermans problemen, hoe die moeten aangepakt worden, hoe het toch weer verkeerd gebeurt …. Kortom onze dorps-genen (ook wel gewoon roddelen) komen helemaal tot leven (en de media zijn toch niets anders als de dorps-roddeltantes).
Wat leren we hier? Het is gewoon menselijk om crisismanagement te hanteren. Dat zit in onze natuur ingebakken. In het stenen tijdperk zaten of lagen we rond het kampvuur tot we honger hadden. De honger zei ons dat het tijd was om eten te gaan zoeken. Vooruitdenken was er niet bij. (Ik behoor tot de 55-plussers en dus heb ik het nog met eigen ogen gezien.)
Vooruitdenken, op lange termijn denken is niet iets dat intuïtief gebeurt. Degene die over morgen of over volgend jaar praat wordt gemakkelijk in de hoek gezet bij de dromers en de zeurpieten. De witte ridders die telkens weer de brandjes komen blussen (of in dit geval de warmte komen brengen) hebben we veel liever. Vandaar dat we nu hele meutes parlementariërs hebben van alle rang, kleur en stand die roepen op alle mogelijke regelingen voor daklozen en asielzoekers. Maar niemand van hen is nu bezig met de gevolgen van hittegolven in bejaardentehuizen.
In elk bedrijf is deze strijd tussen dringende en belangrijke zaken. In elk bedrijf is er die neiging om de competentie "branden blussen" beter te belonen dan "rustig vooruitzien en klaar staan voor de toekomst". Hoe doet u dat in uw bedrijf?
U kan altijd reageren via dit emailadres: info@leanschmitz.be .
www.leankmo.be
|
